قلــــــــــم خیس
بلنــــــــد ترين شاخه درخـــــت ، يـــــک واژه را مي فهمــــــد ، و آن هــــــم تنـــــــــــهائيســــــت . . . دستـــــــــم به تــــــو که نمی رسد، از حالا تا ديروزهای بی انتهــــا سهراب : گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی….. او نه چشم های خیس و شسته ام را نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت: پاییــــــز از زمستون غمگین تره چون بهــــــــــارو ندیده، سكــــــوت رامی پذیرم اگربدانـــم روزی باتـــــــو دوســـــتت دارم فقط به خاطــــرخـــــودت چقدر دليــــل آوردم براي دلــــم درد میکند. قلبم درد میکند. پاهایــــــم را بغــــــل می کنم . سرم را می گذارم روی زانوهایم که حالا جـــــای شانــــــه های تـــــــو را برایم پر کرده اند. شانه هایی که ... بچــــــه که بـــودم تا 10 می شمـــــــردم ، کاش هوا دوباره ســــــــــرد می شد بهـــــــانه ای برای آغوشی گــــــــرم و بوســــــــه ای پنهانی اما دريغ از ابــــــــــری ... باز آفتــــــــاب آمد ... افســـــــــوس
فقط حریــــف واژه هـــــا می شوم !
گاهـــــی،
هـــــوس می کنـــــم،
تمام کاغذهـــــای سفیــــــد روی میز را،
از نام تـــــو پرکنـــــم …
تنگاتنـــــگ هـــــم،
بی هـــیچ فاصلـــــه ای !!
از بس،
که خالــی ام از تو …
از بــــــس،
که تو را کــــــــم دارم …
آخر مگرکاغـــــذ هــــــم،
زندگــــی می شــــــــــــود ؟
عشق را خــــوردم
و با ان رشد دادم گياه زندگـــــی را
اما بی تـــــو
از حال تا فــــردا
خواهم ســـوزاند هر چه را
که در ان اثری از عشــــق است
و خواهم خشکاند درخت زندگـــی را ...
و از فردا تا فرداهايــــی بی انتها
خواهم مــــرد - بی تــــو - با تــــــو !
گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی…..
گفتی زبر باران باید رفت رفتم ولی…..
دیوانه باران زده
ولی من از پاییـــــز غمگیـــــن ترم ، چون خیلی وقته تـــو رو ندیــــدم
شیشه دل را شکستن احتیاجــــش سنــــگ نیست
این شقایـــــق با نگاهی ســــرد پرپر می شــــود
سخــــن خواهــــم گفت تیره بختــــی رامی پذیرم
اگربدانــــــم روزی چشمـــــان توراخواهـــــــــــم سرود
مرگ رامی پذیــــــرم اگربدانـــــم
روزی توخواهــــی فهمیدكه دوســــــــتت دارم
چقدر بهانــــــه تراشي کــــــــردم
ولـــــي انگار نـــــه انگار
دلــــــم به دل کندن از تـــــو راضــــي نمي شد که نمي شد
به او گفتم که تو يـــــک فرشتـــــــه ا ي
و مـــن که در آدم بودن هم کـــــم آورده بـــــودم !
با اين حال دور از چشم دلـــــم
هميشه ، تو تنهـــــــا آرزوي من از خــــــــدا بودي !!
من پر از تنهاییم. ته دلم چیزی جابه جا شده و انگار در وجودم چیزی گم شده.
یک چیزی مثل "داغ" روی دلم هست که انگار هر لحظه مرا میکشد و باز به زور زنده میکند.
کاش هیچ وقت نمی آمدی!
من همه چیز داشتم. همه چیز: نفس، زندگی، دل، آبرو و از همه بیشتر خودم را.
آمدی. چند روزی ماندی و رفتی...
اکنون بی نفس، در این زندگی تیره، بی آبرو فقط دنبال خودم هستم. من گم شدم....
فکــــــر می کـــــــردم آخـــــر همــــــه چی 10 هستش،
حـــــــالا نمی دونــم آخـر دوسـت داشتـن چقـــدره ،
ولــی می خوام بگــم دوستت دارم قــدر 10 تای بچگــی
